3D-geprint voetmodel en planning in een ziekenhuislab

Artikel voor patiënten

Niet vastgegroeide artrodese: wat betekent revisie-artrodese?

Soms groeit een vastzetoperatie in de voet of enkel niet goed vast. Dat heet een pseudoartrose of niet-vastgegroeide artrodese. Bij complexe revisiechirurgie kan 3D-planning soms helpen om de nieuwe operatie nauwkeuriger voor te bereiden.

Patiënten Voet en enkel Revisie-artrodese

Wat is een artrodese?

Een artrodese is een operatie waarbij een pijnlijk of instabiel gewricht wordt vastgezet. In de voet en enkel kan dat bijvoorbeeld nodig zijn bij ernstige artrose, standafwijkingen, letsel of eerdere operaties. Het doel is meestal minder pijn en meer belastbaarheid, ook al beweegt het vastgezette gewricht daarna minder of niet meer.

Wat betekent niet vastgegroeid?

Na een artrodese moeten botdelen aan elkaar vastgroeien. Als dat onvoldoende gebeurt, spreken artsen van een nonunion of pseudoartrose. In gewone taal: de artrodese is niet goed vastgegroeid. Dat kan pijn, zwelling, onzeker belasten of blijvende beperkingen geven.

Niet elke niet-vastgegroeide artrodese vraagt dezelfde behandeling. Soms is afwachten of ondersteuning genoeg, maar bij aanhoudende klachten kan een revisie-artrodese worden besproken. Revisie betekent dat een eerdere operatie opnieuw wordt beoordeeld en zo nodig wordt hersteld of aangepast.

Waarom is revisie-artrodese vaak complex?

Bij een revisieoperatie is de situatie meestal ingewikkelder dan bij een eerste operatie. Er kan littekenweefsel zijn, er kunnen oude schroeven of platen aanwezig zijn en de botkwaliteit kan minder voorspelbaar zijn. Ook is het soms moeilijker om precies te bepalen waar nieuwe schroeven veilig en stevig geplaatst kunnen worden.

Hoe kan 3D-planning helpen?

Op de poster van de ETZ Wetenschapsdag 2026 wordt een voorbeeld beschreven van patiënt-specifieke instrumentatie bij complexe voet- en enkelchirurgie. Met CT-beelden werd vooraf virtueel gepland waar schroeven het beste konden lopen. Daarbij werd rekening gehouden met bestaand materiaal, botkwaliteit en de juiste richting van de schroeven.

Op basis van die planning kan een 3D-geprinte boormal worden gemaakt. Zo'n mal is bedoeld om de chirurg tijdens de operatie te helpen de vooraf geplande richting nauwkeurig te volgen. De mal vervangt de chirurg niet, maar kan bij een complexe revisie wel extra houvast geven.

Wat liet het voorbeeld zien?

In het beschreven voorbeeld ging het om een 52-jarige patiënt met klachten na twee eerdere pogingen tot subtalaire artrodese. De poster beschrijft dat de geplande schroefposities binnen klinisch acceptabele grenzen werden bereikt, zonder intraoperatieve of postoperatieve complicaties in dit voorbeeld. Na twaalf weken werd op CT progressieve vastgroei gezien met duidelijke klinische verbetering van klachten.

Belangrijk: dit is een voorbeeld uit complexe zorg en geen algemene belofte. Of 3D-planning, patiënt-specifieke instrumentatie of revisie-artrodese passend is, hangt altijd af van de persoonlijke situatie, beeldvorming, klachten, botkwaliteit, risico's en doelen van de patiënt.

Welke vragen kun je stellen?

Als je te maken hebt met een niet-vastgegroeide artrodese, kunnen dit zinvolle vragen zijn: wat is de oorzaak dat de artrodese niet is vastgegroeid, welke behandeling is mogelijk, wanneer is revisiechirurgie verstandig, welke risico's horen daarbij en kan 3D-planning in mijn situatie iets toevoegen?

Bron: poster ETZ Wetenschapsdag 2026, Pioneering Patiënt-Specific Instrumentation in Complex Foot and Ankle Surgery, Vito van Dal, Pieter-Jan Scheerlinck en drs. Matthijs van Dam.

Terug naar patiëntartikelen over voet en enkel